>Yağmur veya ölüm


>

Dışarda dün akşamdan beri dinmek bilmeyen bir sağanak… Yaz yağmurundan beklemediğim bir hüzün. Yağmurun suçu yok diyeceksin, haklısın. Yağmurun altında katıla katıla ağlasam, yunsam, arınsam, kaybolsam.

“Bu gözyaşları benim mi
Camdaki yağmur taneleri mi yoksa?

Bunları ben mi söyledim
Ester mi, o mu söyledi?
Sesi yok kendisi var

Gözleri yok kendisi var
Cemal’siz Cemile’siz
Seniha bir otelde
Ya ölü ya kimsesiz.”
Edip Cansever

İnsan ölümü görürse, yaşama bakışı değişir, vara yoğa dertlenmez derlerdi. Duyardım. Peki, yakınında ölümü görünce, hayat neşesini nasıl bulur yeniden? Diyen olmadı. Olduysa da duymamışım.

Reklamlar
Bu yazı hayat içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s