Yalnız Kadınlar Arasında


“Torino’ya şöyle bir uğradığımı, ertesi gün gideceğimi söylemiştim kararlı bir biçimde: Kimseye bağlanmak istemiyordum. Giselle üstelemedi; sözü yine yaşlı kadına getirdi, kızının önünde konuşturdu beni de. Yaşlı kadının nasıl adam kullanmayı bildiğini, başkalarının kızlarına da akıl verdiğini söyledi. Hep böyle olur. Onu yetiştirmek, ev bark sahibi edip evlendirmek gerekçesiyle yaşlı kadın Giselle’yı kendine benzetmişti –o da şimdi aynı şeyi kızlarına yapıyordu. Annemin de böyle davranıp davranmadığını düşünmeye başladım –birisiyle birlikte yaşayıp onu yönlendirip iz bırakmamak söz konusu olabilir miydi? Ben annemden tam zamanında kaçmıştım. Yoksa öyle değil miydi? Annem, hep bir erkeğin, bir kocanın önemli olmadığını, erkeklerin kötü olmayıp aptal olduklarını söyler dururdu, sonuçta ben de onun dediklerini yapmıştım işte. Hırsım, her şeyi tek başıma yapmak, kendi kendime yetmek isteğim ondan kaynaklanmıyor muydu?” Yalnız Kadınlar Arasında, Cesare Pavese; Çeviren: Rekin Teksoy, Can Yayınları, Sayfa 54,55      
Reklamlar
Bu yazı edebiyat içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s