şafak tanrıçası ya da nâm-ı diğer aşk mahkumu Aurora


“Uzun uzun bir yağmuru okudum,
Uzun ıslığını taşıdım rüzgârın,
Uzak bir kıyıya mektup yolladım.
Döndüm, derinde dövdüm kendimi.
Duydum, kırıldı içimde tuz sesi
Bir derine ağladım.”*
Derler ki: Aurora, Eos ya da şafak tanrıçası, insanlara sabah ışığını yayar; göklerde uçar, yeryüzüne ışık verir ve çiğ dağıtırmış. Titan Astraios ile Rüzgarlar’ı, Eusphoros (Venüs ya da nâm-ı diğer Zühre)’u ve Gökcisimlerini doğurmuş. Astraios Titanlar savaşında Zeus’a yenilip kardeşleriyle birlikte Tartaros’a sürülünce yalnız kalan Aurora’ya Ares eşlik etmiş. Bu ilişkiye kızan Aphrodite, Aurora’yı sonsuza kadar aşık olmakla cezalandırmış.**

Güneşteki manyetik fırtınaların Dünya’ya ulaşması sonucu kutuplarda özellikle geceleri daha net olarak gözlenen, renkli, hareket eden kutup ışımalarının ya da bilinen adıyla Aurora’nın 24 Ocak 2012’yi 25 Ocak’a bağlayan gece İsveç’te çekilmiş bir görüntüsü.
“Engin de kendinden uzağı özlermiş
Ufuk bir şey değilmiş bana, gördüm.
Hayal kıvamıymış aşk,
Gülün kokusunu bademin neşesini
istedim.”*
*Birhan Keskin
** Kaynak: Antik Yunan’da Mitoloji – Rosa Agizza
Görsel: http://www.nasa.gov
Reklamlar
Bu yazı edebiyat, havadan sudan içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s