“birbirine dolanan hayaller yumağıdır hayatımız
kim karar verebilir birbirine dokunan taş ve su
hakkında, kimin kimi ayakta tuttuğuna, ve günün
aslında kumdan, tuzdan ve ışıktan oluşmadığına?”*
Bu sabah evden çıkarken dış kapının iç yüzündeki notlardan birine gözüm ilişti: “Bunun bir kuralı yok, sezgilerini takip etmelisin. Ve sezgilerini takip etmek cesaret ister.” Galiba bir filmden alıntıydı ve kuralı olmayan şey de sevmekti.
Kafamızdaki soruların, toplumun beynimize yerleştirdiği klişelerin, ailemizden gelen ‘ama’ların, maskelerimize ilişmiş sınırlarımızın altında kalmış sezgiler… Sınırlamalar, hizaya sokulmalar, sınıflandırılmalar, katlara ayırıp etiketlenmeler… Ürkek ruhlar, ey!  Sessizce dinlersek duyarız belki iç sesimizi; duyarsak eğer, cesaret ederiz belki dönmeye saf, çıplak, korkusuz özümüze; dönersek eğer, içimizde ve etrafımızda bulduğumuz sevgi olur belki.
“ben yumuşak tuşlarına basacağım hayatın
sen çatıyı kur.
sırları soracağım ben,
sen hayatın anlamını ara.
yazın yönünü değiştireceğim ben
sen yolculuğa çık.
ben arka bahçeyi özleyeceğim
sen inat et…”*

*Birhan Keskin
Görsel: Abidin Dino, Google Image
Reklamlar
Bu yazı hayat içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s