Sanmalar ve Işık


emirgan'da gün doğumu
Ruhun  gel-gitleri. Mavinin coşkuyla kendinde olanı kıyıya bırakıp gitmesinden sonra, kıyının sessizce gelişi beklemesi. Yaşam sevincinin yokluğunda içine bakmanın şaşkınlığı. Etrafındaki herşeyle, herkesle, zamanla, hayallerle ve ışıkla arandaki bağın kesildiği o süre; hiçlik sandığın karanlık. İçindeyken tükeniyorum hissine kapılsan da şimdi biliyorsun: tükendiğini sandığın bu karanlıkta yürüme halinin, seni şimdiye kadar fark etmediğin  bir şeye ulaştırdığını. Artık aydınlanma, karanlıktan ışığa geçme, içinde çoğalan sevgiyle karanlıkta bulduğun o cümleye ışıkta bakma zamanı.  ‘Doğanın bana verdiği bu ödülden çıldırıp yitmemek için, iki insan gibi kaldım. Birbiriyle konuşan iki insan.’ Başlangıç –Edip Cansever
Karanlığa, ışığa ve zıtlığa minnetle…
Reklamlar
Bu yazı hayat, yengecin gördüğü içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s