Sanmalar – Kimiz?


Paris-41

‘Bütün iyi kitapların sonunda / Bütün gündüzlerin, bütün gecelerin sonunda / Meltemi senden esen / Soluğu sende olan /Yeni bir başlangıç vardır’*  Ne zaman güneşsiz kasvetli bir sabaha, sebebi kendinde saklı bir sevinçle uyansam içimde bir merak. Tıpkı çocukluğumda, babamın süpriz diye aldığı çikolataları evin içinde bir yerlere sakladığı ve bizim süprizi bir şekilde hissedip neşe içinde her yeri aradığımız zaman ki gibi. Gün bir şey getirdi ama acaba nereye sakladı? Sevincin ışıltısı, insanı yerinde durdurmayan bir yaşam sevinci. Sanki etraftaki herşey oyuna ortak; bulutlar, gökyüzünün rengi, kuşlar, yol kenarlarının sarı yapraklı ağaçları, tıkanmayan trafik, çeri domates, taze demlenmiş çay, thy ‘call center’. Göğe, çiçek yapraklarının altına, avcumdaki suya, insanların gözlerinin içine, şaşkın nispetçi karganın tüylerine dikkatle bakmalı,. Hilary Hahn’ın çaldığı Bach’ın keman konçertası dolduruyor havayı. Haklısın Ester, ‘Her şey ki bir yorumdu, sonuç değildi. Sonuç ki zaten yoktu’*  Hayata ve onla gelene minnetle…
*Edip Cansever
Reklamlar
Bu yazı hayat, yengecin gördüğü içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s