Tag Archives: Andrew Osokin


“ah büyük tarla, ah büyük deniz, ah büyük çalgı, bil! senin en son alacağın biçimin sabırlı yontucusuyuz sezgilerimiz ve ellerimiz sonsuz bir alışkanlık gibi. ilerde aşkın ve tüberkülozun ve uranyumun bulucusuyuz” “eririz tükeniriz, toplanır yaratırız. bu bize aşktır biz belki … Okumaya devam et

edebiyat, havadan sudan içinde yayınlandı | Tagged , | Yorum bırakın